Achaltsiche
Door: Tony
Blijf op de hoogte en volg Tony
01 September 2018 | Georgië, Ninotsminda
Na een heerlijk ontbijt vertrokken richting noord west Armenië om daar de grens over te steken naar Georgië. Wij gingen dus vanuit Jerevan links omhoog om de berg Ararat. Jammer genoeg konden we die niet zien vanwege de bewolking. Jerevan ligt ongeveer op 1100m hoogte, en langzaam klommen we naar ongeveer 2100m.
He5 centrum van Jerevan is echt mooi. Toch als he eruit rijdt zie je de armoede toenemen. De buitenwijken pikjen wellicht wat traantjes mee van het bruisende en grootse centrum. Buiten de stad neemt de armoede zienderogen toe. Zeker op de hoogvlaktes waar men hoofdzakelijk leegt van de landbouw en veeteelt.
Behalve de hele mooie en wijdde uitzichten was er weinig te beleven. Onderweg was er een stadje dat er voor de verandering echt uit sprong.
De grens was weer een administratieve bedoeling, vooral tijdrovend. De weg naar de grens vertoonde zo zijn kuren ....Daar had ik al het eea over verteld . Echter het laatste deel van de weg was echter prima. De verrassing was groot toen we de Georgische grens over staken. Het asfalt was plots verdwenen met natuurlijk de gebruikelijke gaten en kuilen. Daarna kwam stukje bij beetje het asfalt terug, alleen maakte dat nou juist de uitdaging groter.. Je wil immers niet belanden in scherp Tegen de kuilen. Ook in deze omgeving was de armoede groot.
Gaande weg werd de infrastructuur beter. Vandaag zijn we belandt in Achaltsche . In dit dorpje hebben we weer een hotel. Morgen gaan we Turkije in.....richting Erzurum.
Ps de dag staat verkeerd....maar die vorige stond in India, en deze vlakbij waar we nu zitten
He5 centrum van Jerevan is echt mooi. Toch als he eruit rijdt zie je de armoede toenemen. De buitenwijken pikjen wellicht wat traantjes mee van het bruisende en grootse centrum. Buiten de stad neemt de armoede zienderogen toe. Zeker op de hoogvlaktes waar men hoofdzakelijk leegt van de landbouw en veeteelt.
Behalve de hele mooie en wijdde uitzichten was er weinig te beleven. Onderweg was er een stadje dat er voor de verandering echt uit sprong.
De grens was weer een administratieve bedoeling, vooral tijdrovend. De weg naar de grens vertoonde zo zijn kuren ....Daar had ik al het eea over verteld . Echter het laatste deel van de weg was echter prima. De verrassing was groot toen we de Georgische grens over staken. Het asfalt was plots verdwenen met natuurlijk de gebruikelijke gaten en kuilen. Daarna kwam stukje bij beetje het asfalt terug, alleen maakte dat nou juist de uitdaging groter.. Je wil immers niet belanden in scherp Tegen de kuilen. Ook in deze omgeving was de armoede groot.
Gaande weg werd de infrastructuur beter. Vandaag zijn we belandt in Achaltsche . In dit dorpje hebben we weer een hotel. Morgen gaan we Turkije in.....richting Erzurum.
Ps de dag staat verkeerd....maar die vorige stond in India, en deze vlakbij waar we nu zitten
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
